Sommige dingen gaan niet lekker samen. Spinazie en drop, prikslee en Suriname, paperclip en vogelbekdier, coupe soleil en menselijkheid. Terwijl ik dit schrijf, lopen de spanningen direct hoog op. Ongebluste kalk en water: zolang je ze uit elkaar houdt, is er niets aan de hand. Maar zo zitten wij mensen niet in elkaar. Nieuwsgierigheid is […]verder lezen

De golven kruldenblond als mijn zoon.Mijn zeil kraaide. Een zwaluwnog geen zomerhing heel evenvoor eeuwig, kortomstil naast mijn mast. Zijn ogen flitsten.Wij vogels.verder lezen

Je zou het niet zeggen, maar ik ben een Bourgondiër. Schroef dit geraamte open en je vindt een dik mannetje met glanzende wangen, pretoogjes en een royale aardbeineus. En die gezellige dikkerd vindt dat hardlopen allemaal maar zozo.Kijk, met het lopen op zich is niets mis. De geest is fris en het hart bonkt er […]verder lezen

De ouders wachten op het pleintje tot de school uitgaat. In een fatsoenlijk rijtje bij de zandbak, want juffrouw Ingrid houdt van orde en maakt daarbij geen onderscheid tussen grote en kleine mensen.“Hoe zullen we het eens doen vanmiddag?”, vraagt de moeder van Alex terwijl de kinderen naar buitenstromen. Ik heb geen flauw idee waar […]verder lezen

18 Juni 1991: Vangelis, de monsterlijk behaarde koning van de synthesizer, zou een groots concert geven in Rotterdam, inclusief lasershow die de Maas in alle kleuren van de regenboog zou oplichten. Daar stonden we, met duizenden opgepakt op de oever. Ergens in de verte klonk een schril geluid, verder was er de bruine, voort trekkende […]verder lezen

Het begon zo mooi, zo prachtig. De fris ontwaakte zon toverde de Kromme Rijn in een mozaïek van gebroken spiegels. Eekhoorntjes krabbelden schichtig langs de bomen omhoog. Een haas nam een spurt waar Dwain Chambers voor zou buigen, met of zonder doping. Vredig prakten mijn Nike’s door de modder van het jaagpad. En iedereen, ik […]verder lezen

Bzzzzz…Achter me zit een vrouw haar snor te scheren. “Kan je het een beetje zien?” “Eh…”“Je ziet er uit als een intelligente jongen”, zegt ze zonder op te kijken, “We doen het voor jullie. Voor jou, dushi. Ook van onder.”Bzzzt, bzt. Het scheerapparaatje komt schokkend tot stilstand. “Konjo, hij is op. Ik was nog niet […]verder lezen

Terwijl ik wiebel op het ene uitgeputte been om een sok om het andere te binden, zwiept de WC-deur tegen mijn hoofd en vraagt een man in een smetteloos wit, doorschijnend onderbroekje: “Is dat jouw handdoek?” Ik zet mijn bril op en direct weer af. Met al die dampende lijven zouden je blote ogen nog […]verder lezen

Een bakje gehakt dat je maanden geleden op de uiterste houdbaarheidsdatum invroor, een vergeten bodempje babi pangang, wat losse plakken bladerdeeg gehuld in een dikke mantel van druipend ijs. Het bos stinkt als een ontdooiend diepvriesvak. Rottende bladeren bevrijden zich uit hun koele verstijving en toveren een geurenpallet tevoorschijn dat alle hoop op onsterfelijkheid voorgoed […]verder lezen

Wanneer mijn collega’s in een lange rij staan te dubben tussen saladebar en gehaktstaaf, sluip ik met een plastic tasje naar de kelder. Vrijwel niemand weet dat we een riante kleedruimte met douche hebben. Toch heeft iemand het allemaal met veel liefde aangelegd. Het doorschijnende douchegordijn met oceaanbeestjes in primaire kleuren ontroert me nog het […]verder lezen