Dario krijst. Nauwelijks acht maanden en hij imiteert feilloos het automatische fluitje van zo’n blauwgele dubbeldekstrein. Tibor, drieënhalf jaar, ligt languit op de grond en doet alsof hij niets hoort. Als ik zijn jas probeer aan te doen, houdt hij zich slap. Ik praat kalm, beheerst, eigenlijk best opgewekt. Echt, de Supernanny zou trots op […]verder lezen

Lornah slaapt 16 uur per dag. Met twee kleine kindjes en een joekel van een baan kan ik daar alleen maar over dromen, dagdromen om precies te zijn. Eigenlijk ziet ze er best moe uit voor iemand die zoveel slaapt. Komt natuurlijk doordat ze alles in die spaarzame, wakkere uren moet proppen. Ugali koken, eten, […]verder lezen

Het laatste woord dat ik van mijn vader leerde is “mast”. Op een stoel naast zijn bed in de woonkamer verzette ik de steen op mijn ziel. Ik vertelde hoe het bos glom in een witte herfstzon die laag door de bomen scheen. En hoe mijn loopschoenen krakend landden op een dikke laag kastanjes, eikels […]verder lezen

“Papa…”De tweede “a” stijgt bedachtzaam. Dat betekent dat er een existentiële vraag op komt is. Tijd om alle in 38 jaar bij elkaar verzamelde aannames ter discussie te stellen. De klimmende “a” kondigt het afscheid aan van de volgende, comfortabele (half)leugen of zorgvuldig ingestudeerde samenvatting die mijn leven eenvoudiger heeft gemaakt en ernstige paniek heeft […]verder lezen

Het begon, het begon opnieuw, aan het Comomeer in Italië. Terwijl ik zandkastelen bouwde, zwembandjes opblies en flesjes gaf, dwaalden mijn ogen over het water. Er dobberden koelkastdeuren voorbij met mensen in wat wij vroeger fijntjes de poepstand noemden. Er vlogen ook miniscule plankjes langs met zeilen als de vleugels van een Boeing 747. Hier […]verder lezen

Een kwartier te laat, mooi. We stappen we het schoolgebouw binnen en gaan op zoek naar het lokaal. In mijn ooghoeken zie ik een conciërge opspringen en achter ons aansluipen. Bij de kantine wijst Remko een broodje aan: “Moet je betalen? Da’s niet goed.” De vrouw achter de toonbank is te verbluft om te antwoorden. […]verder lezen

-deze column was 21 september te horen en te zien in Tivoli. Utrecht- Het is zondag 26 augustus 2007 en we zitten in de Heer, snackbar de Heer. Gepensioneerde echtparen vechten tegen de verveling met schepijs, friet en gehaktstaaf. Een grijze wolk boven de Laurentiuskerk van Varsseveld voorspelt de komst van een vroege herfst maar […]verder lezen

Een krant is prettig maar naar buiten staren is ook niet mis. Vanuit de bus zag ik een vrouw op de fiets met fietstassen. Volgens mijn vriendin kunnen vrouwen zonder fiets ook fietstassen hebben maar deze tassen zaten keurig aan weerszijden van het achterwiel. Fietstassen zijn niet zomaar gebruiksvoorwerpen maar fashion statements waarmee je je […]verder lezen